لطف على سليمى

102

كهكشانها در قرآن ( فارسي )

است ، نه اين افتراها زاييده فكر خود آنهاست كه به خدا نسبت مىدهند . در حالي كه اگر خدا مىخواست بر قلب تو مهر مىزد وتو قدرت گفتار اين آيات را نمىداشتى خدا باطل را محو مىكند وحق را ( آخر الامر ) به فرمانش پابرجا مىسازد براي اينكه أو به نهانهاى ذات سينه‌ها آگاه است . 25 - وخداوند آن كسى است كه اگر كسى ( از أفكار افترا زدن وساير اعمال زشتشان ) نادم شود وتوبه كند ( گفتار قرآن را پذيرا باشد ) توبهء بندگانش را قبول كرده واز گناهان بزرگ آنها در مىگذرد ( واما اگر در توبه‌تان تظاهر كنيد ونيّت پليدتان را از خدا مخفى نگهداريد ) خدا هر آنچه كه عمل مىكنيد همه را مىداند . 26 - و ( اما ) كساني كه ايمان آورده وعمل صالح انجام دهند . خداوند علاوة بر بخشش سيئات آنها درخواست‌هاى شرعي آنها را هم أجابت مىكند . واز فضل خود ( از همان فضل كبير ) برايشان مىافزايد . واما آنهايى كه در گفتار قرآن كافر شدند براي آنها عذاب شديد است . 27 - واگر خداوند روزى را براي بندگانش فراخ كند هرآينه در روى زمين طغيان وظلم كنند ، لذا به مقدارى كه لازم بداند نازل مىكند ، براي اينكه أو نسبت به ( خوى ) بندگانش آگاه وبيناست ، 28 - أو كسى است كه باران مفيد را بعد از آنكه بندگانش از باريدنش مأيوس گشتند ورحمت خويش به روى آنها بازمىگستراند ، زيرا أو ولى وحميد است ؛ 29 - ويكى ديگر از آيات أو خلقت آسمانها وزمين است وهمچنين هر آنچه از جنبندگان كه در روى آنها پراكنده كرده وأو هرگاه بخواهد بر جمع كردن آنها قادر است . توضيح وشرح ترجمه 27 - وَلَوْ بَسَطَ اللَّهُ الرِّزْقَ لِعِبادِهِ لَبَغَوْا فِي الْأَرْضِ وَلكِنْ يُنَزِّلُ بِقَدَرٍ ما يَشاءُ إِنَّهُ بِعِبادِهِ خَبِيرٌ بَصِيرٌ .